Czy Nietzsche wierzy w wolną wolę?

Fryderyk Nietzsche był czołową 19 t stulecia niemiecki filozof, którego prace skupiały się na szerokiej gamie tematów. Szczególnie pociągały go tematy kontrowersyjne i do dziś znaczna część jego filozofii uważana jest za kontrowersyjną. Ponieważ on napisany w bombastycznym, wciągającym stylu, często przesłania to jego ostateczne stanowisko w danej sprawie. Oznacza to, że często trudno jest zinterpretować Nietzschego. Co więc naprawdę Nietzsche myślał o wolnej woli? Poniżej szerzej omawiamy jego przemyślenia.
Nietzsche wierzy, że ludzie są zasadniczo wolni

Filozofia Fryderyka Nietzschego słynie z skupiania się na kontrowersyjnych tematach i chęci zaprzeczania istnieniu rzeczy, które są dla wielu drogie. Wolna wola jest jedną z takich rzeczy. Dla wielu filozofów istnienie wolnej woli jest wymogiem, jeśli przyjąć, że moralność istnieje w potocznym znaczeniu. Jeśli mamy być moralnie odpowiedzialni, to z pewnością nasze wybory muszą być wolne.
Wolna wola jest jednym z głównych tematów filozofii, a także tym, w którym krzyżuje się wiele różnych tematów filozofii. Trudność w interpretacji poglądów Nietzschego na temat wolnej woli wynika z trudności w zachowaniu spójności we wszystkich tych różnych obszarach filozofii.
Można w pewnych momentach powiedzieć, że Nietzsche utrzymywał, że istoty ludzkie są zasadniczo wolne. Rzeczywiście, Ideał Nietzschego dla człowieka to taki, w którym wolne jednostki mają możliwość realizowania swoich celów w zależności od miejsca, w którym się znajdują. Autonomia jest według Nietzschego jednym z najwyższych ideałów, a wyznaczenie jej tak wysokiej ceny sugeruje, że wierzy on w jej istnienie!
Dla Nietzschego filozofia polega na konstruowaniu idealnych sposobów życia, a to, czym zajmuje się przede wszystkim filozofia, sprowadza się do rywalizacji wartości. W tym sensie można z pewnością powiedzieć, że Nietzsche wierzy w wolną wolę przez implikację. Jednak obraz jest nieco bardziej skomplikowany. Jak zobaczymy w następnej części, można argumentować, że koncepcja wolności, którą zaleca Nietzsche, wyklucza jednak wiele innych wersji wolności.
Nietzsche wierzy, że możemy wybierać w ramach ograniczeń

Nietzschego niewątpliwie wierzył w znaczenie autentyczności osobistej – idei prowadzenia życia, jakie jest mu przeznaczone, i dlatego opowiadał się za stworzeniem takiego społeczeństwa, w którym ludzie mogą swobodnie realizować wybrane przez siebie cele. Kolejny szef Cnota nietzscheańska polegało na „przezwyciężeniu samego siebie”. Nietzsche nalegał, aby ludzie przyjęli swoje unikalne perspektywy i pragnienia oraz postrzegali siebie jako jednostki. Nietzsche nie postrzegał ludzkiej wolności w kategoriach pozbawionych kontekstu, abstrakcyjnych lub duchowych.
Raczej, Nietzsche zidentyfikował siłę napędową, która motywuje jednostki do utwierdzania się w przekonaniu, że są kimś „Wola mocy ”. Fakt, że Nietzscheńska koncepcja człowieka często opiera się na swego rodzaju podstawie biologicznej – ciągłych odniesieniach do podstawowych popędów i instynktów, które kierują ludźmi – nakłada szereg ograniczeń na ludzką wolność. Jeśli ludzie są wolni, to są wolni tylko pomimo (a może z powodu) tych ograniczeń.
Nietzsche jest sceptyczny co do istnienia wolnej woli

Nietzsche krytycznie odnosił się do idei wolnej woli rozumianej w tradycyjnym sensie metafizycznym. Tak jak zbuntował się przeciwko wielu dominującym w jego czasach poglądom filozoficznym, tak zbuntował się przeciwko idei wolnej woli. Szczególnie krytyczny był wobec wolnej woli w takim sensie, w jakim ją pojmowali chrześcijanie. Odrzucił koncepcję całkowicie autonomicznej i nieograniczonej woli, na którą nie mają wpływu zewnętrzne wpływy ani determinanty przyczynowe.
Jak widzieliśmy, miał on głębokie wyczucie ludzkich zachowań, na które duży wpływ miały różne czynniki, w tym biologia, kultura, warunki społeczne i osobiste doświadczenia. Co więcej, Nietzsche skrytykował ideę przypisania odpowiedzialności moralnej opartej na wolnej woli, uznając ją za zjawisko wyraźnie nowoczesne i będące wytworem wpływu chrześcijaństwa na współczesną kulturę.
Ta forma moralności, wł Relacja Nietzschego , który posiadał pojęcia winy, kary i nagrody, był narzędziem używanym przez słabych do stłumienia silnych. Postrzegał koncepcję wolnej woli jako sposób przypisywania winy i odpowiedzialności, ostatecznie dławiąc twórczą i asertywną naturę jednostki. Jak widzieliśmy, Nietzsche postrzega filozofię jako działalność polegającą na tworzeniu wartości i definiowaniu naszych wartości. Zatem Nietzsche mógł nie sądzić, że możemy właściwie zdefiniować nasze wartości w świetle doktryny o wolnej woli, w jej zwyczajowym rozumieniu.