Metafora korzenia
Spaces Images / Getty Images
A metafora korzenia jest obraz , narracja czyli fakt, który kształtuje indywidualne postrzeganie świata i interpretację rzeczywistości. Nazywany również metafora podstawowa, metafora mistrzowska, lub mit .
Metafora korzeniowa, jak mówi Earl MacCormac, to „najbardziej podstawowe założenie dotyczące natury świata lub doświadczenia, jakie możemy poczynić, gdy próbujemy go opisać” ( Metafora i mit w nauce i religii , 1976).
Pojęcie metafory rdzenia zostało wprowadzone przez amerykańskiego filozofa Stephena C. Peppera w In Hipotezy świata (1942). Pieprz zdefiniowany metafora korzenia jako „obszar obserwacji empirycznych, który jest punktem wyjścia dla światowej hipotezy”.
Przykłady i obserwacje
Człowiek pragnący zrozumieć świat szuka wskazówki do jego zrozumienia. Opiera się na pewnym obszarze zdroworozsądkowych faktów i stara się zrozumieć inne obszary pod kątem tego. Pierwotny obszar staje się jego podstawowymanalogialub metafora korzenia ...
Jeśli człowiek ma być twórczy w konstruowaniu nowej teorii świata, musi kopać w szczelinach zdrowego rozsądku. Tam może znaleźć poczwarkę nowej ćmy lub motyla. Będzie żył, będzie rósł i rozmnażał się, ale żadna syntetyczna kombinacja nóg jednego okazu i skrzydeł drugiego nigdy się nie poruszy, chyba że ich wytwórca popycha je pęsetą.
The metafora korzenia to wszechstronna, porządkująca analogia, która pomaga w nadawaniu sensu doświadczeniom, interpretowaniu świata i określaniu sensu życia...
Czy cały wszechświat to doskonała maszyna? Czy społeczeństwo jest organizmem? ... Czy życie to długa, żmudna podróż? Czy teraźniejszość jest fazą fatalnego cyklu karmicznego? Czy interakcja społeczna to gra? Choć w większości dorozumiany, duży zestaw założeń wywodzi się z każdej z takich podstawowych metafor, aby uformować własne światopogląd [widok świata]...
Z pewnością życie będzie wyglądało zupełnie inaczej dla osoby, której metafora jest metaforą bezwzględnej walki gladiatorów do gorzkiego końca, niż dla kogoś, kto widzi gaj osiki, w którym każde drzewo rośnie indywidualnie, podtrzymywane przez wspólną sieć korzeni. W związku z tym oba życia będą żyły zupełnie inaczej. Życie widziane jako katedra do zbudowania, jako gra hazardowa w kości lub jako ostryga, która tworzy perłę z drażniącego ziarenka piasku – każde przypuszczenie tworzy własny scenariusz życia.
Nie trzeba dodawać, że na życie zbiorowe mogą w podobny sposób wpływać niektóre powszechnie przyjęte podstawowe metafory, a całe pokolenie, organizacja, społeczność, naród, kontynent, a nawet świat może wydawać się pod wpływem tzw. Zeitgeist (duch epoki), aby ujawnić pewne, szczególne perspektywy, idee, sentymenty, postawy lub praktyki.
A metafora korzenia czy mit zwykle przybiera formę opowieści o kosmosie. Chociaż historia może być zabawna lub przyjemna, ma również cztery poważne funkcje: uporządkowanie doświadczenia poprzez wyjaśnienie początku czasu i historii; informowanie ludzi o sobie poprzez ujawnianie ciągłości między kluczowymi wydarzeniami w historii społeczeństwa a życiem jednostki; zilustrować zbawczą moc w ludzkim życiu poprzez pokazanie, jak przezwyciężyć skazę w społeczeństwie lub osobistym doświadczeniu; oraz dostarczanie wzorca moralnego dla działań indywidualnych i wspólnotowych poprzez zarówno negatywny, jak i pozytywny przykład.